04 May, 2025
4 mei Herdenking zonder Grenzen ‘Nooit Meer’ Moet Voor Iedereen Gelden
Na meer dan anderhalf jaar van aanhoudend geweld en genocide in Gaza, voelen steeds meer mensen zich vervreemd van de traditionele 4 mei-herdenking. Een herdenking die bedoeld is om te herinneren, te rouwen en te leren, maar die voor velen niet meer aanvoelt als inclusief of universeel. Want hoe kunnen we in stilte herdenken, terwijl elders ter wereld mensen nog steeds worden vermoord – vaak met goedkeuring of medeplichtigheid van dezelfde staten die zich hier in stilte verzamelen?
Ook onze eigen Nederlandse regering draagt verantwoordelijkheid. Door weg te kijken, te zwijgen of zelfs actief mee te werken aan oorlogsmisdaden, verliest ‘nooit meer’ zijn morele kracht. Wat betekent het nog, als het niet voor iedereen geldt?
Daarom doen wij dit jaar mee, samen met diverse maatschappelijke organisaties, actiegroepen en betrokken burgers – een alternatieve, inclusieve 4 mei-herdenking zonder grenzen in Rotterdam. We staan stil bij álle slachtoffers van oorlog, genocide en koloniaal geweld – toen, nu en overal. Want herdenken mag geen selectieve daad zijn. Het moet een eerlijke spiegel zijn van ons historisch en moreel besef.
Wij keren ons niet tegen de herdenking van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. In tegendeel: wij eren hen, juist omdat hun lijden ons oproept tot waakzaamheid, tot morele helderheid. De Holocaust was een onmenselijk dieptepunt in de menselijke geschiedenis. Het mag nooit vergeten worden. Maar we mogen ook niet toestaan dat het lijden van toen wordt gebruikt als rechtvaardiging voor nieuw lijden nu.
De tragedie van de Holocaust mag nooit als legitimatie dienen voor het huidige geweld tegen het Palestijnse volk. Geen enkel volk mag ooit opnieuw tot slachtoffer worden gemaakt, onder welke vlag of ideologie dan ook. Als we zeggen ‘nooit meer’, dan moet dat ook werkelijk voor iedereen gelden – ongeacht huidskleur, religie, nationaliteit of politieke context.
Onze herdenking is een herdenking mét principes. Een die de moed heeft om pijnlijke waarheden te benoemen. Een die weigert weg te kijken van het heden, terwijl we het verleden eren.
Ook onze eigen Nederlandse regering draagt verantwoordelijkheid. Door weg te kijken, te zwijgen of zelfs actief mee te werken aan oorlogsmisdaden, verliest ‘nooit meer’ zijn morele kracht. Wat betekent het nog, als het niet voor iedereen geldt?
Daarom doen wij dit jaar mee, samen met diverse maatschappelijke organisaties, actiegroepen en betrokken burgers – een alternatieve, inclusieve 4 mei-herdenking zonder grenzen in Rotterdam. We staan stil bij álle slachtoffers van oorlog, genocide en koloniaal geweld – toen, nu en overal. Want herdenken mag geen selectieve daad zijn. Het moet een eerlijke spiegel zijn van ons historisch en moreel besef.
Wij keren ons niet tegen de herdenking van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. In tegendeel: wij eren hen, juist omdat hun lijden ons oproept tot waakzaamheid, tot morele helderheid. De Holocaust was een onmenselijk dieptepunt in de menselijke geschiedenis. Het mag nooit vergeten worden. Maar we mogen ook niet toestaan dat het lijden van toen wordt gebruikt als rechtvaardiging voor nieuw lijden nu.
De tragedie van de Holocaust mag nooit als legitimatie dienen voor het huidige geweld tegen het Palestijnse volk. Geen enkel volk mag ooit opnieuw tot slachtoffer worden gemaakt, onder welke vlag of ideologie dan ook. Als we zeggen ‘nooit meer’, dan moet dat ook werkelijk voor iedereen gelden – ongeacht huidskleur, religie, nationaliteit of politieke context.
Onze herdenking is een herdenking mét principes. Een die de moed heeft om pijnlijke waarheden te benoemen. Een die weigert weg te kijken van het heden, terwijl we het verleden eren.
