De hongersnood in Gaza is geen natuurramp, maar het resultaat van doelbewust beleid
Voor het eerst sinds het begin van de oorlog heeft de Verenigde Naties officieel de hongersnood in de Gazastrook uitgeroepen. Volgens de VN worden momenteel een half miljoen mensen geconfronteerd met een "catastrofaal" niveau van honger. Deze aankondiging volgt op maandenlange, toenemende waarschuwingen van hulporganisaties en experts over de ernstige verslechtering van de humanitaire situatie in het gebied. Terwijl de Verenigde Naties Israël blijven wijzen op zijn juridische verantwoordelijkheden, ontkent de Israëlische regering dat er sprake is van een hongersnood en trekt zij de geloofwaardigheid van internationale rapporten in twijfel.
Deze hongersnood is geen onvermijdelijk gevolg van oorlog, maar het resultaat van een doelbewust en systematisch beleid: een allesverstikkende blokkade, het actief vernietigen van civiele infrastructuur, het verhinderen van voedsel- en hulptransporten, en het platleggen van landbouw, visserij en industrie. Israël, als bezettende macht, draagt hierin de juridische hoofdverantwoordelijkheid – en overtreedt op grote schaal het internationaal humanitair recht, inclusief de Vierde Conventie van Genève.
Wat zich in Gaza voltrekt is niet slechts een humanitaire crisis, maar een structurele vernietiging van het leven van een volk. Het is een politiek georkestreerde hongersnood die had kunnen – en móéten – worden voorkomen. De internationale gemeenschap faalt collectief, met name de grote mogendheden die beschikken over de middelen om in te grijpen, maar ervoor kiezen om weg te kijken. Europa draagt hierin een bijzonder zware verantwoordelijkheid.
De wereld kijkt toe terwijl een volk wordt uitgehongerd – onder officiële vaststelling van de Verenigde Naties.